ไพล


ข้อมูลเบื้องต้น

ไพล (Zingiber Purpureum) หรือ ปูลอย ปูเลย ว่านไฟ เป็นไม้ล้มลุก สูง 0.7 -1.5 เมตร มีเหง้าใต้ดิน เปลือกนอกสีน้ำตาลแกมเหลือง เนื้อในสีเหลืองแกมเขียว มีกลิ่นเฉพาะ แทงหน่อหรือลำต้นเทียมขึ้นเป็นกอ ประกอบด้วยกาบ หรือโคน ใบหุ้มซ้อนกัน ใบเดี่ยว เรียงสลับรูปขอบขนานแกมใบหอก หว้าง 3.5 - 5.5 เซนติเมตร ยาว 18-35 เซนติเมตร ดอก ช่อแทงจากเหง้าใต้ดิน กลีบดอกสีนวล ใบประดับสีม่วง ผล เป็นผลแห้งรูปกลม

ข้อมูลด้านยา
ส่วนประกอบ สรรพคุณ ข้อควรระวัง วิธีใช้งาน
เหง่้า เป็นยาแก้ท้องขึ้น ท้องอืดเฟ้อ ขับลม แก้บิด ท้องเดิน ขับประจำเดือนสตรี ทาแก้ฟกบวม แก้ผื่นคัน เป็นยารักษาหืด เป็นยากันเล็บถอด ใช้ต้มน้ำอาบหลังคลอด น้ำคั้นจากเหง้า รักษาอาการเคล็ดขัดยอก ฟกบวม แพลงช้ำเมื่อย ใช้เหง้าสดฝนทาแก้เคล็ดยอก ฟกบวม เส้นตึง เมื่อยขบ เหนบชา สมานแผล ในเหง้ามีน้ำมันหอมระเหย ซึ่งมีคุณสมบัติลดอาการอักเสบและบวม จึงมีการผลิตยาขี้ผึ้งผสมน้ำมันไพลเพื่อใช้เป็นยาทาแก้อาการเคล็ดขัดยอก
หัว ช่วยขับระดู ประจำเดือนสตรี เลือดร้าย แก้มุตกิตระดูขาว แก้อาเจียน แก้ปวดฟัน
ลำต้น แก้ธาตุพิการ แก้อุจาระพิการ
ใบ รสขื่นเอียน แก้ไข้ ปวดเมื่อย แก้ครั่นเนื้อครั่นตัว แก้เมื่อย
ราก รสขื่นเอียน แก้อาเจียนเป็นโลหิต แก้เลือดกำเดาออกทางปากทางจมูก